چه بی کرانم من !

وقتی تو نگاهم می کنی .

نفرین بر من اگر کلامی بگویم!

حرفی بزنم

نفرین بر من .

 

تو مجازات می شوی

با سکوتم

و در هر راهروی سیال ذهن ات

سرگردان ٍ نگاه های گنگم خواهی شد 

تا ابد .

 

واژه هایم را میهمان قلبت نمی کنم

بانوی من .

بانوی اسطوره ها .

بانوی مستی هایم .

 

من میهمان زمین ام

و خواهم رفت .

بگذار سکوتم تو را بشکند

وقتی نمی فهمی مرا ..........

پی نوشت : خودم گفتمش ...

نوشته شده در چهارشنبه دهم تیر 1388ساعت 12:21 توسط ستاره| |